İki adet kene tarafımdan yok edilmiştir

Bu başlığı dalgasına, gırgırına açıyorum. Bugün yaşadığım bazı olaylardan bahsedeceğim…

Uyumam 06:00′ı buluyor. Saat 9:10 civarında uyanmam isteniyor. Sebep? Hadi pikniğe gidiyoruz. Hayda… Neyse diyorum, sinirlenmeyeyim diyorum. Üzerimi değiştiyorum ve yüzümü yıkıyorum. Aşağıya iniyorum, arabaya biniyoruz ve yola koyuluyoruz.

Piknik alanına gidiyoruz. Aman Allah’ım ortalık arı’dan geçilmiyor. Her bir metreye onlarca arı düşüyor yani. Durum o kadar vahim ki sabah kahvaltısı yapmamız imkansız bir hal alıyor. Ateşler yakıyoruz, tabii bu ateşleri yakmak çakmağımda ki gazın bitmesine neden oluyor. Olur mu lan böyle şey? Oldu işte be abi…

Olmuyor, olmuyor, olmuyor… Yer değiştirme kararı alıyoruz. Gideceğimiz yer oradan da beter çıkıyor. Resmen arıları beraberimizde götürüyoruz. Yine olmuyor… En azından sabah kahvaltısını yapmak amacıyla farklı bir bölgeye gidiyoruz. Sabah kahvaltısı mı? O artık yalan oldu. İştahım kapanıyor birden, “boşver ya diyorum”. Bizimkiler kahvaltıya başlıyor… Birinci keneyi anneannem görüyor. Bir güzel eziyorum hayvancağazı.

Aradan bir süre geçiyor. Kuzenim “bu küçük hayvan mı öldürüyor bu kadar insanı?” diyor alaylı bir biçimde. Ben “neyse ulan bir şey demeyeyim şimdi” diyorum. 5-6 dk sonra bizimki zıplatmaya, bağırmaya başlıyor. Keneee, keneeeee diye yırtınıyor. Keneyi üzerinden attıktan sonra “işte orada” diyor. Bir güzel basıyorum üzerine. Bugün ki ikinci vukuatım oluyor…

İki adet kene tarafımdan yok edilmiştir, vatana millete hayırlı olsun yahu.