İzlenmesi gereken bir dizi; “Hepimiz Birimiz İçin”

Perşembe günlerini iple çekiyorum. Kanal D’de yayınlanan “Hepimiz Birimiz İçin” adlı dizisi üzerimde gerçekten çok olumlu düşünceler uyandırıyor. Her Perşembe akşam olmasını bekliyor, dizi başladığında büyük bir heyecan içerisinde televizyonun karşısına geçiyorum.

“Bu dizide ne buluyorsun?” diyenler olabilir. Hakkaten, ben bu diziyi neden izliyorum? Nedeni belli… İzledikçe yaşadıklarımı görüyorum, anılarım canlanıyor gözlerimde… Dizinin bölümlerini tekrar tekrar izledikçe hayatımdan kesitler görüyorum, yaşadıklarım geliyor aklıma…

Nazım ve Zeynep ikilisinin yaşadıkları, geçmişleri; yaşadıklarıma ve geçmişime o kadar çok benziyor ki… Hayallere dalıyorum, onunla geçirdiğim güzel günler geliyor aklıma. Keşke diyorum, keşke böyle olmasaydı. Emir’i ve Egemen’i gördükçe “kardeşlerim” geliyor aklıma. Bizde zamanında böyle şeyler yaşamamış mıydık diyorum. Evet, bizde zamanında benzer şeyler yaşamıştık. Deli doluyduk, gülüyorduk, yeri geldiğinde üzülüyorduk ama hiç bir zaman pes etmiyorduk. Savaşmaktan bıkmıyorduk, imkansızı başarmak için uğraşıyorduk, yılmıyorduk… Bunlar, ben karamsarlığa, umutsuzluğa düştüğüm an son buldu. Maalesef, bu sefer pes etmiştik.

Serap’ı, Mine’yi gördükçe onun en yakın arkadaşları geliyor gözlerimin önüne. Düşünüyorum… Yine dalıyorum hayallere, çıkamayacağımı bile bile… Evet, onlarda aynı. Soruyorum kendi kendime, “bu dizi benim hayatımı mı anlatıyor?”. Evet, galiba öyle…

Zeynep… Zeynep’i görünce o geliyor aklıma. Bu sefer düşünemiyorum, başıma ağrılar saplanıyor ve ben bir kez daha çaresiz olduğumu hatırlıyorum.

Keşke bir gün bizde Nazım ve Zeynep gibi birbirimizi hala deliler gibi sevdiğimizi hatırlasak. Bir mucize gerçekleşse, olmayacak olan olsa, imkansızı başarsak… Keşke o ve ben yeniden biz olabilsek. Hayat bu, zaman su gibi akıp geçiyor. Kim bilir, belki bir gün bizde onlar gibi imkansızı başarırız.

Ben bu diziyi çok seviyorum, bana yaşadıklarımı hatırlatıyor. Ben bu diziyi çok seviyorum, bana o’nu hatırlatıyor…